ကမာၻမီးေလာင္ သားေကာင္ခ်နင္း။ ။ ကမာၻႀကီး မီးေလာင္သကဲ့သို႕ အလြန္ ပူျပင္းေသာအခါ မိခင္ျဖစ္သူသည္ မိမိသက္သာရာ ရေစရန္ မိမိသားသမီးကိုပင္ ေျမတြင္ခ်၍ မိမိလြတ္ေျမာက္ရာ လြတ္ေျမာက္ေၾကာင္းကိုသာ လုပ္ေဆာင္သည္။
ကိုယ္မခ်ိ အမိေသာ္လည္း သားေတာ္ခဲ ႏွင့္ အတူတူ။
“ကမာၻမီးေလာင္ သားေကာင္ခ်နင္း ဆိုသလို မတတ္သာလို႕ သမီးေလး ေပးရတာ ကံတာခ်ပါေတာ့ အမိရယ္။” က်မ္းကိုး။ ။[၁၂၉၇] ဒဂုန္၊ ၁၈၆။ ၁၅၀။

ေရွးအခါက သဲကႏၲရကို ျဖတ္သန္း၍ ခရီးသြားလာၾကေသာ လွည္းကုန္သည္တို႕သည္ လမ္းခရီးတစ္ေနရာတြင္ ညအိပ္ရပ္နားၿပီး နံနက္အခ်ိန္ အေဆာတလ်င္ ခရီးႏွင္ၾကရာ မိခင္တစ္ဦးႏွင့္ ကေလးငယ္တို႕ က်န္ခဲ့သည္။ ေနျမင့္ေသာအခါ သဲပူလြန္းသျဖင့္ ေျချဖင့္မနင္းႏိုင္ဘဲ ေတာင္းကိုခ်၍ နင္းသည္။ ေတာင္းပူလာေသာအခါ ေခါင္းခုအ၀တ္ကို ခ်၍ နင္းျပန္သည္။ ေခါင္းခုအ၀တ္ပူလာေသာအခါ ရင္ခြင္ပိုက္ထားေသာ သားငယ္ကို သဲေပၚခ်ကာ တတ္နင္းေလသည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ မိခင္လည္း ေသဆံုးရေလသတည္း။
က်မ္းကိုး။ ။သံယုတၱနိကာယ္၊ ခႏၶ၀ဂၢအဠကထာ။ ၂၆၈။

{ZaunG}